yağmurun hüznü

Yağmurlu bir gecenin sabahına uyanışlar vardır, anlatmak istediklerine susmuşta ağlamış gibidir gece. Sonunda gün ağarmış, güneş açmışta olsa izleri kalmıştır hüzünlü yağmurun. En çok böyle sabahlarda benzetirim yağmurun çaresizliğini kendiminkine. İçimde sevgiyle verdiğim savaş birde karanlık gecelerin belirsizliği sarar ruhumu. Ve korkarım bi gün savaşmaktan yorulurur bu sevgi de o gün herşey için geç kalınmış olur.